Wizyta apostolska Ojca Świętego Benedykta XVI w Kamerunie, w dniach od 17 do 20 marca daje nam możliwość zastanowienia się nad początkami ewangelizacji w tym afrykańskim kraju. Okres ewangelizacji rozpoczął się od działalności niemieckich misjonarzy pallotyńskich, którzy zostali zaproszeni z ramienia Stolicy Apostolskiej w 1890 r. Dla lepszego zrozumienia działalności apostolskiej i misyjnej przedstawiamy ten zarys podzielony na części:

Pierwszy okres 1890 - 1915: początki

25 października 1890 dwóch księży pallotynów Heinrich Vieter i George Walter wraz z pięcioma współbraćmi i jednym seminarzystą przybyli do miejscowości Duala w Kamerunie. 8 grudnia 1890 została odprawiona Msza Święta w pierwszym wybudowanym przez nich domu w Marienberg (Góra Maryi). Nowoprzybyli kapłani powierzyli Kamerun opiece Dziewicy Maryi, Królowej Apostołów. W czasie Bożego Narodzenia w 1891 zaczęła funkcjonować pierwsza szkoła misyjna, która na początku liczyła 15 studentów. W 1904 Prefektura apostolska Kamerunu została powołana przez Wikariat apostolski. Pierwszym Wikariuszem apostolskim został JE bp Heinrich Vieter, który zmarł w Yaoundé, gdzie później został pochowany. Sylwetka tego biskupa misjonarza jest wpisana w historię ewangelizacji Kamerunu. Dane statystyczne do końca 1913 wskazują 16 misyjnych placówek prowadzonych przez pallotynów (34 kapłanów, 37 braci i 31 sióstr zakonnych), 223 katechetów i 28179 katolików. Przez pierwsze trzydzieści pięć lat 36 misjonarzy pallotyńskich straciło swe życie z powodu przynależności do Kościoła w Kamerunie. Wśród nich 23 współbraci, 11 kapłanów i 2 zakonnice. Kiedy rozpoczęła się pierwsza wojna światowa kraj opuścili pallotyni niemieccy. Po wojnie nastąpił podział Kamerunu na terytorium przynależące do Francji i terytorium należące do Anglii.

Drugi okres 1964 – 1994: powrót

Pallotyńscy misjonarze wrócili do Kamerunu w 1964. Okoliczności, które sprawiły powrót do tego kraju związane były z JE abp Jean Zoà z Yaoundé. Przybył on do Rzymu, aby wziąć udział w Soborze Watykańskim II. Zwrócił się do pallotynów z prośbą o powrót do Kamerunu. Uważano, że misjonarze pallotyńscy byli „ojcami w wierze” i szanowano dzieło ewangelizacji, które rozpoczęło się sto lat temu. Pallotyni niemieccy zaakceptowali propozycję arcybiskupa. Trzech pierwszych zostało wysłanych do  Yaoundé, stolicy Kamerunu. Tu natychmiast powstała parafia św. Wincentego Pallottiego. W latach 80-ch pojawiły się pierwsze miejscowe powołania. Pierwszy pallotyn z Kamerunu został wyświęcony w 1994.

Trzeci okres 1994 – 2008: duży rozwój

W 1990 kościół w Kamerunie obchodził setną rocznicę ewangelizacji. Była to okazja do rozmów o początkach ewangelizacji, którą prowadzili i prowadzą misjonarze księży Pallotynów. Obchody tego wielkiego wydarzenia sprawiły, że wielu młodych ludzi zapukało do drzwi pallotyńskich domów, żeby też się stać misjonarzami. Obecnie jest ponad czterdziestu kapłanów i braci po konsekracji wiecznej oraz pięćdziesięciu studentów, którzy się przygotowują do kapłaństwa. W Kamerunie pallotyńscy misjonarze pracują w sześciu diecezjach, prowadząc duszpasterstwo parafialne i szkołę średnią. Należy zauważyć, że w Centrum Pastoralnym „Jana XXIII” jest możliwość formacji duchowej i apostolskiej. Razem z innymi instytucjami religijnymi, odbywa się formacja kandydatów w dwóch wyższych szkołach filozofii (Instytut Mukasa) i teologii (Ecole saint Cyprien). Pięciu kapłanów z Kamerunu pracuje też w RPA, gdzie prowadzą dom formacyjny. Stąd wynika, że sami stali się misjonarzami. Miało to miejsce podczas wielkiego pontyfikatu Pawła VI, który przyzywał afrykańczyków, żeby się „stawali misjonarzami na swoim kontynencie”. Należy też zaznaczyć, że siostry pallotynki od 1892 na swój sposób były też zaangażowane w dzieło ewangelizacji Afryki. Siostry Apostolstwa Katolickiego są obecne w Mozambiku, natomiast siostry Misjonarki Apostolstwa Katolickiego są obecne w RPA, w Rwandzie, Kongo, Tanzanii i Kamerunie. Również dużo świeckich jest zaangażowanych w realizację charyzmatu pallotyńskiego na tym kontynencie. Niektórzy z nich już złożyli Akt Zaangażowania Apostolskiego w ZAK. W Kigali powstała grupa osób świeckich imienia »Elżbiety Sanny». Skupia ona ludzi młodych.

Czwarty okres: powstanie Regii Trójcy Świętej

8 grudnia 2008 dokumentem prawnym została erygowana nowa pallotyńska jednostka administracyjna, która nosi nazwę Trójcy Świętej. W skład tej jednostki wchodzą Kamerun i Nigeria z własnym zarządem i miejscową radą. Data 8 grudnia jest momentem poświęcenia Kamerunu Maryi Królowej Apostołów. Dokonał tego aktu JE bp Heinrich Vieter 8 grudnia 1890 roku. W ten sposób wypełnia się zapowiedź naszego Założyciela św. Wincentego Pallottiego, który będąc już na łożu śmierci zapewniał 12 pierwszych pallotynów, którzy towarzyszyli mu: „Stowarzyszenie będzie się rozwijało i Bóg będzie mu błogosławił i wy to zobaczycie. Mówię wam to nie dlatego, że mam taką nadzieję, ale dlatego, że mam taką pewność”. I rzeczywiście, ponad trzystu pallotynów jest obecnych na kontynencie afrykańskim. Pracują w dziesięciu krajach: Kamerun, Nigeria, RPA, Zambia, Mozambik, Wybrzeże Kości Słoniowej, Kenia, Rwanda, Republika Demokratyczna Kongo. Widzimy, że ten rozwój dokonuje się w dalszym ciągu. Podczas swojej wizyty w Kamerunie 18 marca, w Bazylice Maryi Królowej Apostołów, gdzie pracują pallotyni, papież odprawił nieszpory z miejscowym duchowieństwem oraz przedstawicielami ruchów kościelnych i innych wyznań chrześcijańskich. Na koniec modlitwy skierował do nich słowo. Ta Bazylika została zbudowana na wzgórzu „Mvolyé”, jako upamiętnienie stulecia ewangelizacji Kamerunu. Znajduje się ona na tym samym miejscu, na którym został zbudowany kościół w Yaoundé. Budowniczym tego kościoła był JE bp Vieter, którego proces beatyfikacyjny został rozpoczęty.

Ks. Antonio Celona i ks. Stanisław Stawicki